2006 yılında Milta Bodrum Marina’da teknesinde yaşayan insanları ve yarışan yelkenlileri fotoğrafladım. Bazen yarışan teknenin içinden bazen de dışarıdan güvenlik botundan çektim fotoğrafları.. Yarış teknesinin içinden çekim yapmak çok daha heyecanlıydı! Hatta bir ara iyice havaya girdim ve fotoğraf makinemi bir kenara bırakıp onlara yardım etmeye başladım. Bu sırada belki birkaç kareyi kaçırdım ama teknemiz kendi sınıfında birinci olunca üzüntüm yerini hemen büyük bir sevince bıraktı. İstanbul’a döndüğümde bilgisayarıma yüklediğim bu fotoğraflarla nerdeyse bütün bir kış uğraştım. Günlük yaşantımda karşılaştığım olaylar, değişen duygularım,sevinçlerim ve üzüntülerim bilgisayarda işlediğim bu fotoğraflara her gün başka şekilde yansıdı. Bazıları olduğu gibi kalırken bir kısmı da rengiyle, kadrajıyla tamamen değişti ve adını “Bir Deniz Masalı” koyduğum bu sergi ortaya çıkmış oldu. Oldu da ne oldu? Bu sergiyi açmak sana ne kattı derseniz, cevabım şöyle olur: En güzel şey sevgi; deniz ve yelkenlinin bir araya gelişinde olduğu gibi, mavi ve beyaz.. En değerli şey emek; yelkenleri şişirmek için halatlara asılanların alın teri gibi.. Ama asıl önemlisi ; emeği sevgiyle paylaşmak.. İşte bu sergi bana bunları öğretti.. Tüm İstanbul’a en mavisinden merhaba!

Çetin Özer / Ekim 2007.